Klei,acryl,pastelkrijt, boomschors van de betreffende boom
1.70 x 1.00
Bij deze gespleten schoonheid achter het fort, staat bijna iedereen even stil. Hij roept herkenning op, want zo gespleten is het soms ook in ons eigen leven. Je kunt je verscheurd voelen door allerlei omstandigheden.
De boom staat open in het licht en toont zijn binnenste aan de hemel. In de ruimte mag alles er zijn. Het leven kan voelen als die schurende bast, met het zachte mos. De bladeren in de wind bewegen zacht en daarachter het veld waarin je kunt schreeuwen zonder geluid. Ook kun je er dansen als de tijd rijp is. De boom is gepland aan het water en loopt steeds weer uit.
Ik schilderde de boom met in gedachten een geliefd familielid op de afdeling psychiatrie. Deze boom in verschillende vormen in verschillende materialen, ook met soft pastel en inkt.
